
چقدر سخته بغض داشته باشي
ولي کسي نتونه آرومت کنه يعني کسي
نباشه که آرومت کنه,
خيلي سخته از صب که بيدار ميشي همش منتظر
پيامش باشي
ولي به جز پيام صب بخيرش تا پيام ندي اون پيام نميده,
چقدر سخته همش
چشمات به صفحه گوشيت باشه تا شايد پيام بده و
هر بار که پيام مياد با
شوق و ذوق ميگي ايندفعه ديگه خودشه ولي پيام و
باز ميکني ميبيني
تبليغات که مخابرات برات فرستاده و دوباره حالت بدتر از
چند لحظه پيش ميشه,
چقدر سخته دلت براي شنيدن صداش تنگ بشه
ولي جرات زنگ زدن و نداشته باشي
چقدر سخته شب که ميشه همش منتظر باشي
تا بگه عزيزم ميايي بغلم بخوابيم؟ ولي....
يا بايد خودت بگي ميشه بيام بغلت؟؟؟
يا اينکه اون شبم با گريه تنها بخوابي....
خدا جون زندگي کردن تو دنيات چقدر سخته....
من ديگه کم آوردم خدا
